ผมคนหนึ่งที่ไม่ยอมให้อดีตนายกฯประกาศวางมือ (อย่างเป็นทางการ)
อย่าครับ อย่าเพิ่งผลักไสผมไปเป็นคลื่นที่ไหน (เพราะผมเป็นเพียงอนุภาคหนึ่งเท่านั้น)
และยืนยันว่าเป็นเพียงหัวเดียวความคิดเดียว ก่อกำเนิดความคิดด้วยคนๆเดียว
ไม่มีหมู่ไม่มีกลุ่ม จึงมิได้มีพิษภัยที่จะไปกระแทกสิ่งใด โดยเฉพาะสิ่งที่ตั้งมั่นในประโยชน์ส่วนรวม
และไม่ได้คาดหวังว่าใครต้องยอมรับความเห็นและหรือ เห็นตาม
เพียงต้องการแสดงความคิด

เหตุผลต่อความเห็นก็คือ
ลุงแม้วยังติดค้างเราอยู่ ไปไหนไม่ได้หรอก และต้องกลับมาด้วย
ส่วนเมื่อไหร่นั่นก็แล้วแต่ครับ ไม่ใช่ปัญหา

ก็เงินล้นฟ้าอย่างนั้น จะไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์ได้อย่างไรกันครับ
เห็นแก่เงิน ก็คงงั้น
แต่เป็นแบบ อยากเห็นการจัดการเงินนั้นให้ไหลเวียนอย่างเป็นประโยชน์ครับ
ไม่อยากเสียภาษีก็ไม่เป็นไรครับ แต่มันสมองและอำนาจ(เงิน)ในมือนั้นต้องกลับมาใช้ประโยชน์
ให้ได้ประโยชน์สูงสุด

มีแผนอย่างไร วันนี้ไม่พูด วันหน้าก็ต้องบอก จริงไหมลุงแม้ว

(โกรธหรือเปล่าครับ ถ้าโกรธแสดงว่า คุณเริ่มมีโทสะ เริ่มคิดครอบงำคนเห็นต่างแล้วหรือปล่าวครับ?
ขออภัยถ้าทำให้ใครฉุนเฉียว)

ที่จริง ผมไม่อาจรู้ได้หรอกว่าเวลานี้ ความเป็นจริงแล้วอดีตนายกฯ ท่านนี้คิดอ่านประการใด
แต่ผมเพียงคิดว่า หากใครจะมีโอกาสทำประโยชน์ต่อคนหมู่มาก ต่อผู้อื่น ต่อสังคม
ก็ไม่ควรจะมีใครหรือสิ่งใด ไปสกัดกั้น ไม่ว่าจะอดีตนายกฯ หรือ ใครที่ไหนก็ตาม

ไม่ว่าจะเป็นพรรคใด พวกใคร ถ้าจะทำประโยชน์ ก็ต้องเปิดทางครับ
เพราะเวลานี้สังคมโหยหามาก

การทำสิ่งที่ดี ที่คิดว่าดี กม.ดี กติกาดี แต่ก็ยังต้องขึ้นอยู่ในเงื่อนไขแห่ง “กาลเทศะ” ด้วยมิใช่หรือ
ใครเล่าจะสามารถบอกเห็นความเชื่อมโยง โยงใย ต่อสิ่งเหล่านั้นทั้งหมดได้
การคิดในวงแคบ แน่ใจแล้วหรือครับ ว่ามองถ้วนทั่วแล้ว

ผมขอสรุปอย่างดื้อ ๆ เช่น เรื่องหวย เป็นความคิดคือความพยายามที่จะทำให้ดีขึ้น
แต่ผมว่ามันกลับทำให้ปัญหาเดิมฟื้นขึ้นมา ที่ยังไม่อาจคาดเดาชะตากรรมได้
ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรจะควบคุมผลเสียมันได้ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรจะได้ประโยชน์ที่หวังจะได้

การป้องกันเงินบาท อาจเป็นตัดสินใจที่ดีที่สุดของปัจจัยที่มีอยู่ขณะนี้ ของผู้ที่รับผิดชอบ
แต่ปฏิเสธได้หรือไม่ว่า หากเรามองถ้วนทั่วตรงจริง และมองล่วงกาลได้มากกว่านี้แล้ว
เราอาจสร้างปัจจัยที่ทำให้เราได้ใช้กระแสของมันได้ประโยชน์มากกว่าที่เป็นอยู่
เลือกได้เหมาะสมกว่าการทำเพื่อป้องกัน และถูกบังคับเลือก

กระแสโลกเดินผิดทางแน่ครับ ใคร ๆ ต่างรู้ แต่ดูเหมือนว่าเราจะจนปัญญา
ดูเหมือนกระแสหลักจะยอมจำนนต่อปัญหา ของระบบและกลไกที่เป็นอยู่
อย่างเช่นจีน แม้ไม่เห็นด้วยยังต้องผ่อนตามกระแสนี้เลย
เงื่อนไขของการดำรงอยู่ของแต่ละประเทศต่างกัน การหาสมดุลย่อมต่างกัน

หากเราจะสวนกระแส เราต้องเตรียมตัวมากกว่านี้ไม่ใช่หรือครับ
สิ่งดี หากผิดกาล ผิดสถานที่ อาจให้ผลตรงข้ามก็ได้

นี่เราคงไม่ได้หาความคิดที่ถูกต้องที่สุดอยู่หรอกนะครับ
เราคงไม่เพียงพูด ๆ เพื่อให้รู้ว่าใครคนนั้นคนนี้พูดผิดแบบนั้นแบบนี้
แต่โจทย์หลักเราอยู่ที่จะประคองคนทั้งสังคมนี้อยู่ได้อย่างไร เช่นนั้นหรือเปล่าครับ
จะปรับเปลี่ยนกระบวน เปลี่ยนเส้นทาง โดยบาดเจ็บและสูญเสียน้อยที่สุดได้อย่างไร

ชุดคำตอบ ของรัฐบาลที่แล้ว ไม่สนองต่อการแก้ไขปัญหาอย่างไร มีข้อบกพร่องสำคัญ
มีหลักที่ตั้งมั่นผิดที่ตรงไหน ทำให้ชัดกันก่อน

ดูเหมือนเราจะมีข้อสงสัยมากมายต่อการก้าวเดินต่อไปในอนาคต
ขณะที่เรายังงงกันอยู่ ประเทศอื่น ๆ เขาก็เดินไป และทำไปดังที่เขาต้องการ
เรายังคิดไม่เสร็จเลย จะไหวหรือครับ
……………………………………………………………………

ผมเพียงอยากยืมอดีตนายกฯ เป็นตัวตั้ง (ในส่วนที่ดี)
ไม่คิดทำให้ใครต่อใคร ขุ่นเคืองใจ ก็เท่านั้น