จำเป็นเช่นไรกัน
เสียงเดินทางเช่นไร
ข้อมูลเดินทางอย่างไร
เราอาจเปล่งเสียง
... ด้วยรู้สึก และการสื่อความมากหมายหลายหลากหรือเพียงหนึ่ง
เราอาจส่งออกข้อมูล
...ด้วยหนึ่งหรือหลายจุดประสงค์ในบทเดียว หรือวรรคเดียว
แล้วมันก็ออกไป กระจายออกไป
โดยเราอาจรู้ อาจไม่รู้ถึงทิศทางของมัน
เรามักคิดว่าจะกำหนดเขตแดนการปรากฎของมัน
แท้จริงแล้ว ไม่เลย
แม้พยายามความคุม พยายามกำหนด
ทำได้เพียงนิ่ง
...นิ่ง เพื่อฟังเสียงสะท้อน
...นิ่ง เพื่อรับรู้ความเคลื่อนไหว
อาจพอควบคุมได้บ้างบางส่วน
ไม่อาจหวังมากกว่า
. มากกว่าการเตรียมรับผลสะท้อน
เพื่อกำหนดการเคลื่อนไหว ทั้งแก้ไขและพัฒนาต่อไป
.
ความจริงหลายอย่างถูกซ่อนเร้น
บางอย่างต้องเปิดเผยเพื่อแก้ไข
บางอย่างอาจจำต้องรอเวลาเพื่อเตรียมรับมือได้
สำหรับความจริงที่ต้องเร่งรู้ จำต้องอาศัยภาวะที่เอื้อต่อการปรากฎ
ต้องเปิดทาง ปูทาง และกดดันบ้าง บางครั้งก็จำต้องทำ
แต่ที่ทำไม่ได้ คือ ภาวะการเบือนหน้าหนีความจริง
.
สิ่งที่ลึกลับที่สุด กลับเป็น...แสง
แสง...ที่กำหนดการเคลื่อนไหวทุกสรรพชีวิต
แต่เรากลับเข้าใจมันน้อยมาก
บางสิ่งเคลื่อนไหวในความมืด
บางอย่างต้องสว่างจึงจะทำการได้
เห็นอยู่ รู้ว่ามี กลับไม่รู้ที่มาของมัน
มันซ่อนเร้นในสถานที่เปิดเผยเช่นนี้ได้อย่างไรกัน
แล้วพลังงานจากแหล่งใดกัน
หล่อเลี้ยงการเคลื่อนไหวทุกสรรพสิ่งนี่
ใครตอบได้บ้าง
รู้ว่ามีผู้ตอบได้ แต่ ....ท่านเหล่านั้น...เลือกที่จะไม่ตอบ
(ผู้คนที่พยายามจะตอบก็ไม่อาจยืนยันอะไรได้)
รู้แต่เพียงว่า เรามนุษย์ทุกคนต้องรู้เอง
ใครเดินทางไปถึง ที่ ที่หนึ่ง ก็จะรู้ทุกอย่างเอง
กี่คนกันเล่า มีกี่คนกันที่เดินไปถึงที่นั่นได้
มันยากเย็นไหม จำเป็นเช่นใดกัน
* เพียงความขี้สงสัยของคนหวงทุกข์
ต่อมิตร
ปราณ
22 ม.ค. 2550