“หน่วยปฏิบัติการสีเขียว” ผู้พิทักษ์น่านน้ำ

เราเคยอยู่กันด้วยดีมาตลอดมิใช่หรือ
เราออกจะเห็นใจเมื่อครั้งคุณ ๆ ย่างก้าวเข้ามาใหม่ ๆ
โดนทั้งเจ้าที่เจ้าทางเล่นงานไม่ได้หลับไม่ได้นอน
ทั้งเจ้าถิ่น (บรรดาคนวัยฉกรรจ์) ทดสอบ รับน้องใหม่
แต่เมื่อบนบานศาลกล่าวขออนุญาตเจ้าที่เจ้าทาง
เมื่อผู้มาใหม่ และเจ้าถิ่น มองกันไปมา รู้ใจกัน เราก็อยู่กันได้
บางเวลาไม่สบอารมณ์กันบ้างก็หลีกให้กันได้
มิใช่หรือ !!

และ เราก็มองเห็นความพยายามของคุณหลายคนที่ได้ “สร้างสายสัมพันธ์อันดี”
ทั้งสร้างประโยชน์ให้ชุมชน ให้เด็ก ๆ สารพัด และพึ่งพากันได้ เราก็รู้สึกขอบคุณ

แต่วันนี้เกิดอะไรขึ้นหล่ะหรือ
กับลวดหนามขดเป็นวงบนกำแพง
แม้เพียงสบตากันก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับอนุญาต

เราเข้าใจว่าคุณ ๆ ต้องรักษาความสงบเรียบร้อย
จำเป็นต้องพกพาอาวุธ ไปได้ทุกที่ทุกเวลาทั่วราชอาณาจักร
เพื่อป้องกันเหตุ ในภาวะบ้านเมือง เช่นนี้!

แต่เวลาต้องเมา เก็บไว้ในที่ปลอดภัยก่อนไม่ดีหรือ

“บ่ดีเอามาจ้ำกั๋นเล่นจะอี้กะ บ่มีไผอยากตายก่อนวัยถึงอันควรหรอก..เจ้า”

ไม่ว่าจะด้ามปืน หรือปลายกระบอกปืน ก็น่ากลัวทั้งนั้นแหละ
ถ้ามันโป้ง ป้าง ขึ้นมา ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ก็มีสิทธิตายจริง
ว่าไหม !

หมัด ศอก เข่า สหบาทา เลิกรากันไป ใส่ยาก็หาย
แต่ลูกตะกั่วไม่เข้าใครออกใคร หากพลั้งพลาด ไม่อาจเรียกตัวสำรอง
มาประลองได้อีกสองครั้ง ถึงจะเกมโอเว่อร์ อะไรอย่างนั้น

เรื่องกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นธรรมดา ตามประสา ไม่ตั้งใจ เข้าใจผิด ก็ว่ากันไป
สมานฉันท์ สมานฉันท์ เราอยู่ร่วมกันได้เหมือนที่เคยเป็นมา ใช่ไหม!!
..............................................................................................

ปิยนันท์ จิตต์แจ้ง
21 พ.ย. 49