Harmony (1)

ด้วยความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้น …
เกิดขึ้นจากการอ่านบทความของท่านผู้อาวุโสที่ผู้เขียนนับถือ
นับถือเพราะความเข้มแข็งในหลักเหตุและผล
…แบบตรงไปตรงมา และไม่ลดราวาศอก…

ทำให้ผู้เขียนรู้สึกผิดขึ้นกับบางบทบางตอนที่เขียนไป
…แท้จริงแล้วเราไม่สามารถประชดประเทียด อะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

เพราะสิ่งที่สังคมเราต้องการตรงนี้คือ ความจริง และความคิดตรงไปตรงมา ด้วยความซื่อตรง ด้วยความปรารถนาดีซึ่งกันและกัน ด้วยการน้อมรับฟังเหตุและผลของกันและกัน
มันจริงจังเกินกว่าจะมาประชดประชัน ประณามหยามเหยียดซึ่งกันและกันแล้ว

เราไม่สามารถแก้ปัญหาด้วยการเบือนหน้าไปเสียจากความเป็นจริงที่อยู่ตรงหน้า
มิเช่นนั้นเราก็จะจมอยู่วังวนเดิมอย่างไม่มีวันสิ้นสุด
แล้วมันก็จะกลืนกินเราทันที เมื่อเราหมดสิ้นหนทาง

แท้จริงแล้ว…เราไม่ได้โชคดี
และคิดว่า...ไม่อาจหวังและไม่อาจยอมจำนนอย่างไรได้ กับทั้งแนวคิดแบบเผด็จการทหาร!!! และแนวคิดแบบเผด็จการทุนนิยม!!!
โดยที่เราจะไม่ทำสิ่งใดกันเลย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องก้าวผ่านยุคที่เป็นอยู่ด้วยความรุนแรง
มันเป็นการต่อสู้กันทางความคิด ที่ไม่จำเป็นต้องแบ่งพวก

มันเป็นแนวปะทะทางความคิดที่เกิดขึ้น…ที่สังคมเราจะเบือนหน้าหนีกันไปอีกไม่ได้แล้ว
และผู้เขียนคิดว่า เป็นเวลาที่จะต้องขับเคี่ยวกันให้ถึงที่สุด…ด้วยการเปิดใจให้กว้างให้มากที่สุด
ด้วยพลังแห่งเหตุและผล สังคมเราจึงจะก้าวออกจากวังวนนี้ได้

อย่างน้อยต้องได้คำตอบ
อย่างน้อยต้องหายขัดข้องใจ
อย่างน้อยต้องส่องให้เห็นทางที่จะเดินไป

ต้นมะม่วงเท่านั้นที่จะให้ผลเป็นมะม่วง
อีกทั้งเรายังไม่อาจรอกิน มะม่วงอกร่อง จากต้นมะม่วงหิมพานต์


……………………………………………….
ปิยนันท์ จิตต์แจ้ง
16 ต.ค.49