ไม่มีทาง
------------------------------

นานมาแล้ว ฉันเคยแผดเสียง ฟูมฟาย
หากมีใครแย่งตุ๊กตาตัวโปรดไป

เมื่อผ่านมาเวลาหนึ่ง ฉันหลั่งน้ำตา
เพราะบรรดาผู้คนที่เราผูกพัน
ต่างทยอยกันจากไป

และไม่กี่โมงยามที่ผ่านมา
น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน เพราะความโกรธ
มันแผดเผา มันร้อนรน อยู่ในหัวอก
ต่อสิ่งที่คนเรากระทำต่อกัน

เพียงเพราะปฏิเสธการรับรู้และยอมรับ
ความจริงที่ไม่ต้องการ

***************************************
เราใช้วิธีคิด คำพูด ต่าง ๆ นานา
เพื่อกลบเกลื่อนเสียซึ่งความเป็นมนุษย์
เราแช่แข็งหัวใจตัวเราเอง

แต่เชื่อไว้เถิดเงาของความจริงเหล่านั้น
จะตามหลอกหลอน สั่นประสาทเรา
ไปจวบจนเราจะยอมรับมัน

โดยไม่มีทางหลีกเลี่ยงมันได้เลย
และไม่มีวันหมดอายุความ

แล้วได้เตรียมใจกันไว้บ้างหรือยัง!!

---------------------------------------

วารี941
8 พ.ย. 49