บ้าใบ้ ฤาใบ้บ้า

เมื่อไม่อาจยืนคาอยู่ตรงนั้น อย่างสิ้นหวัง
จึงลองเดินให้สุดทาง ตะวันตก-ตะวันออก
สุดเส้นทางของที่มาของที่สุดของความคิด
เท่าที่ปัญญาและโอกาสจะอำนวย

ต้องตื่นตะลึง เพราะดูเหมือนว่ามันบรรจบกัน

ตะวันตกในยุคกลางด้วยเหตุแห่งการใช้อำนาจครอบงำ
อย่างไม่บริสุทธิ์จากอำนาจที่มองไม่เห็น
ของชนชั้นสูง และศาสนจักร สะกัดกั้นคนกลุ่มใหญ่ไว้ข้างใต้
ทั้งความยากลำบากในการต่อสู้กับธรรมชาติที่ไม่เอื้อต่อการดำรงชีวิต
ความกดดัน และสิ้นหวัง คนกลุ่มหนึ่งคิดก้าวให้พ้น
จึงปฏิเสธทุกสิ่งที่มองไม่เห็น หวังพาคนส่วนใหญ่ออกจากอำนาจครอบงำ

มุมานะพัฒนาเครื่องไม้เครื่องมือ สร้างสูตรคณิตศาสตร์ที่สามารถพิสูจน์ทำซ้ำได้
แน่นอนชัดเจน เห็นได้กันทุกคน แทบทุกครั้ง

พัฒนาโครงสร้าง วิถีชีวิต จนเป็นวิถีของโลก
จากสิ่งที่มองเห็นเหมือนกัน หรือทำให้เห็นเหมือนกัน
จากพื้นฐานความคิดทางวัตถุ ละทิ้งจิตวิญญาณ

แต่ที่ตะวันออกดูเหมือนต่างกัน
ด้วยสภาพภูมิศาสตร์ที่ไม่ขัดสนนักต่อชีวิต
การพึ่งพิงโครงสร้างการอยู่ร่วมกันไม่มากมายเท่า
เอื้อต่อการพัฒนาชีวิตภายใน แต่ดูเหมือนจะละเลยภายนอก
จึงเป็นปัญหาเมื่อภายในยังไม่ทะลุ แต่ประมาทภายนอก

เมื่อตะวันตก พบตะวันออก การครอบงำจึงเริ่มต้น
ทั้งความเชื่อและวิถีชีวิต การดูดทรัพยากรบำรุงบำเรอ

ดำเนินไป ด้วยการผสมปนเปแบบผิดรูปผิดร่าง ไม่กลมกลืน ไม่สมดุล
จนกลายเป็นภาวะ เป็นวิถีของโลกอย่างที่เป็นอยู่

และเชื่อมั่นเพียงสิ่งที่เห็น อันอาจเป็นเหตุพาเราสู่หุบเหวแห่งหายนะ

และดูเหมือนว่า บรรดาวิทยาศาสตร์ที่ยืนหยัดบนพื้นฐานสิ่งที่มองเห็นพิสูจน์ได้
จะมีถึง “สุดเขตแดน” ของสิ่งที่มองเห็นเสียแล้ว

ดูเหมือนว่าไม่เพียงพระเจ้าจะทรงแอบเล่นลูกเต๋า
ทรงทอดลูกเต๋าไปที่ที่มองไม่เห็น

แล้วมาถึงวันนี้ ดูเหมือนส่วนหนึ่งของพวกเขาจะบอกเราว่า
เรากำลังจะไปไม่รอด หากไม่เปลี่ยนวิถีที่ดำเนินอยู่นี้เสีย

เพราะสิ่งที่มองเห็น ถึงที่สุดของมันก็เป็นเพียงเงาของความจริง
ที่เป็นส่วนหนึ่งของความจริง อาจครึ่งหนึ่ง อาจเพียงแค่ส่วนหนึ่ง
อันหมายถึงไม่ใช่ทั้งหมด และกำลังจะเข้าสู่จุดสิ้นสุดของมัน

ไม่ว่าจะเชื่อ หรือไม่เชื่อ ต่างก็เป็นเพียงความเชื่อ!
แล้วจะอยู่อย่างไรกันเล่า ท่ามกลางความไม่รู้อันนี้

...........................................................

ฉันเพียงมองเห็นมันในจินตนาการ
ฉันมองเห็นเงาลาง ๆ ของความจริง
ไม่อาจสัมผัสได้ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้า

แต่เชื่อว่ามันมีอยู่ มีอยู่ในทุก ๆ ที่
และดูเหมือนว่าบรรดายอดมนุษย์มากมาย
เชื่อมโยงกับมันได้
พวกเขาเข้าถึงความเป็นหนึ่งเดียวกับมันได้

ส่วนฉัน…ฉันยังอยู่ไกล…ไกลลิบ
นั่นแหละ ...เพียงจินตนาของคนบ้าใบ้…